I går tok dei av Ragnar det siste av veneflonar og ledningar. No treng han ikkje meir intravanøs næring eller antibiotika og anna medisin. Det einaste som er att er sonden for mating i nasen. Det var utruleg godt å kunne løfte han utan å komme borti alt muleg. No har han fått seg seng, og vi tek han med bort på stellebordet for å skifte på han. Det er kome svar på alle prøvane som vart teke, utan ein, og alle er heilt fine, dei finn ingen ting. Merkeleg synes vi. Så no må vi nok bu oss på at vi ikkje får vite kvifor Ragnar var så sjuk da han vart fødd. Vi øvar oss på å amme, men Ragnar får all maten han treng i sonden ,og er ofte for trøytt og mett til å prøve noko særleg. Men når han først er vaken sug han bra, så det blir vel etter kvart.